اعلاميه هيات سياسی ـ اجرائی سازمان فدائيان خلق ايران
(اکثريت)
به مناسبت سالگرد ۱۸ تير
۱۸ تير، آغاز رويکرد جنبش دانشجوئی به جامعه مدنی
9 سال از سبعيت
نيروهای سرکوب جمهوری اسلامی و از برآمد جنبش دانشجوئی در 18 تير ماه 1378 گذشت.
18 تير از يکسو نشانگر برخورد وحشيانه نيروئی است که به قصد انتقام از دانشجويان
وارد خوابگاه آنها شد، بی محابا دانشجويان را با باتوم له و لورده کرد و تعدادی از
آنها را از پنجره ها به بيرون پرتاب نمود. نيروئی که مدتی قبل از آن، چند تن از
فعالين سياسی و نويسندگان کشور را کاردآجين کرده بود. از سوی ديگر 18 تير نقطه
عطفی است در رويگردانی جنبش دانشجوئی از قدرت و رويکرد آن به جامعه مدنی.
18 تير جنبش دانشجوئی را باين دريافت رساند که بايد از ساختار قدرت فاصله گيرد و به نقد آن روی
آورد. دانشجويان در اين روند باين نتيجه رسيدند که جمهوری اسلامی جنبش مستقل
دانشجوئی را برنمی تابد. مطلوب جمهوری اسلامی نه تشکلهای مستقل دانشجوئی، بلکه
تشکل وابسته بحکومت همانند بسيج دانشجوئی است تا بمثابه بازوی وزارت اطلاعات و سپاه عمل کند. در آن سالهائی
که دفتر تحکيم وحدت چنين خصوصياتی را داشت، از حمايت همه جانبه سران رژيم حاکم
برخوردار بود. و زمانيکه دفتر تحکيم وحدت از قدرت فاصله گرفت و به نقد آن نشست سر
و کار فعالين آن با شکنجه و زندان افتاد.
دانشجويان
دانشگاههاى تهران و تبريز در اين حرکت، هزينه سنگينی را متحمل شدند. آنها از
دانشگاه اخراج شدند، ماهها در سياهچالهای رژيم تازيانه خوردند و سالها زندان کشيدند.
ولی با پايمردی ايستادند و سنت ديرپاى مبارزه ـ اتحاد ـ پيروزى در دانشگاهها را زنده
نگهداشتند.
قبل از رويداد تلخ 18 تير بين تشکلهای دانشجوئی و اصلاح طلبان حکومتی مرز روشن
و برجسته ای وجود نداشت. 18 تير تمايز بين آنها را مشخص کرد. فعالين جنبش دانشجوئی بر خلاف اصلاح
طلبان حکومتی، در عمل نشان دادند آماده اند برای گذر از استبداد به دموکراسى مايه
بگذارند، جانفشانی کنند و هزينه بپردازند. اما اصلاح طلبان حکومتی پشت جنبش
دانشجوئی را خالی کردند و به استراتژی آرامش فعال روی آوردند.
با اين وجود
جنبش دانشجوئی روی پای خود ايستاد، به بازنگری ديدگاههای خود پرداخت، مرز خودی و
غيرخودی را شکست، مبنا قرار دادن باور دينی در امر تشکلهای دانشجوئی را کنار گذاشت
و جنبش دانشجوئی را با نقد قدرت، دفاع از حقوق بشر و ديده بانی جامعه مدنی باز
تعريف نمود.
بر
بستر اين تحولات شرايطی فراهم آمده است که گرايش های مختلف فکری ـ سياسی در
دانشگاه های کشور شکل گرفته و برآمد بيرونی داشته باشند. از اين رو در طی سالهای
اخير ما شاهد اعلام موجوديت جريانهای مختلف دانشجوئی از جمله جريان چپ هستيم. چپ جريان
سابقه دار در جنبش دانشجوئی است و ريشه دارترين و قوی ترين جريان در دهه های قبل
از انقلاب بهمن در دانشگاه های کشور بود. به همين سبب جمهوری اسلامی دانشگاههای
کشور را تعطيل کرد و با انقلاب فرهنگی به تصفيه گسترده نيروهای چپ دست يازيد و با
اين اقدام دانشگاه های کشور را از وجود نيروهای چپ تهی کرد. اما چپ از دانشگاهها و جنبش دانشجوئی حذف شدنی است. در
سالهای اخير بار ديگر چپ در دانشگاه های کشور سربلند کرده و مهر خود را بر جنبش
دانشجوئی زده است.
بديهی است که دانشگاه جدا از جامعه نيست و شکل گيری گرايش های مختلف فکری ـ سياسی
در دانشگاه های کشور همانند جامعه امری است طبيعی که بايد مورد نيروهای آزاديخواه
قرار گيرد. اما برخی اصلاح طلبان حکومتی و برخی جريان های دانشجوئی به شدت نگران
گسترش نيروی چپ در دانشگاه ها هستند و آنها را رقيب خود به حساب می آورند. اين امر
موجب شده است که گرايش های مختلف فکری ـ سياسی به جای همکاری در تقابل با هم قرار
گيرند و انرژی خود را صرف خنثی کردن يکديگر نمايند.
دانشجويان عزيز!
شرط
مقدم دمکراسی پذيرش وجود گرايش های فکری ـ سياسی در جامعه و در دانشگاههای کشور
است. وجود تنوع فکری ـ سياسی، مغاير همکاری جريان های متنوع دانشجوئی نيست. 18 تير
حرکت متحد دانشجويان بود. بايد اين سنت را پاس داشت. در وضعيت دشوار کنونی برآمد
متحد و يکپارچه جنبش دانشجوئی برای وادار کردن سران رژيم به پذيرش آزادی فعاليت
دانشجويان و استقلال دانشگاه ها، قطع پيگردها، دستگيری ها، اخراج ها، محروميت ها،
تعطيلی نشريات دانشجوئی امری است ضرور. جنبش دانشجوئی با شعار "اتحاد،
مبارزه، پيروزی" تولد يافته و نقطه قوت جنبش دانشجوئی در همين شعار نهفته
است. امروز ضرورت دارد که جنبش دانشجوئی در صف متحد برآمد کند و نقش پيشگام خود را
در رشد فرهنگ دمکراتيک و در مبارزه برای استقرار دمکراسی در کشور بارزتر و برجسته
تر نمايد.
هيات
سياسی ـ اجرائی سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)
18
تير 1387(8 ماه ژوئيه 2008)
