نوروز: انجمن صنفی روزنامه نگاران خواستار دخالت 290 نماینده مجلس برای
جلوگیری از تعطیلی تنها انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران شد.
نامه
سرگشاده هیات مدیره انجمن صنفی روزنامه نگاران پس از آن منتشر شد که برخی مراکز
دولتی قبل از اینکه دادگاه حکم نهایی خود را صادر کند، اشتیاق خود را برای تعطیلی
این انجمن نشان داده اند؛ اشتیاقی که با اعتراض بسیاری از اعضای انجمن صنفی
روزنامه نگاران مواجه شده است و آنان دولت را به خویشتنداری و عدم سیاسی کاری در
خصوص مسائل صنفی روزنامه نگاران دعوت کرده اند؛ دعوتی که نه تنها پذیرفته نشده است
بلکه در اقدامی عجیب روزنامه متعلق به دولت با انتشار گزارش هایی انجمن صنفی را
مورد تاخت و تاز قرار داده است و آن را انجمنی که وجود ندارد، لقب داده است. این
در حالی است که زمانی که روزنامه ایران در اختیار حامیان احمدی نژاد بود و با
نوشتن یک مطلب طنز و درج کاریکاتوری موجبات توقیف خود را فراهم کرد، انجمن صنفی
روزنامه نگاران بدون توجه به گرایش سیاسی روزنامه ایران درخواست رفع توقیف این
روزنامه را مطرح کرد و خواستار آن شد تا به خاطر یک تخلف روزنامه یی را به محاق
توقیف نبرند چرا که توقیف برای یک روزنامه به معنای حکم مرگ است و انجمن صنفی
روزنامه نگاران هم اعلام کرد خواستار مرگ هیچ روزنامه یی حتی روزنامه های غیرهمسو
با خود هم نیست.اما ظاهراً در شرایطی که انجمن صنفی روزنامه نگاران به خاطر
اختلافاتی که با وزارت کار دارد، دچار مشکلاتی برای ادامه فعالیت شده است، نه تنها
از سوی روزنامه نگارانی که زمانی انجمن از آنها حمایت کرد، حمایت نمی شود بلکه
مورد تاخت و تاز هم قرار می گیرد. ظاهراً در بحبوحه چنین فشارهایی است که هیات مدیره
انجمن صنفی روزنامه نگاران با ناامیدی از حمایت های احتمالی وزارت ارشاد به نمایندگان
مجلس رجوع کرده اند و خواستار کمک این نهاد رسمی برای جلوگیری از انحلال انجمن شده
اند. در نامه هیات مدیره انجمن صنفی که به امضای رجبعلی مزروعی رئیس این انجمن رسیده
است، خطاب به تک تک نمایندگان مجلس آمده است؛ نماینده محترم مجلس شورای اسلامی،با
سلام،جناب عالی بر پایه اصل شصت وهفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در برابر
قرآن مجید، به خدای قادر متعال سوگند یاد کرده اید که با تکیه بر شرف انسانی تان
متعهد پاسداری از حریم اسلام و نگاهبان دستاوردهای انقلاب اسلامی ملت ایران و مبانی
جمهوری اسلامی باشید... از قانون اساسی دفاع کنید و در گفته ها و نوشته ها و
اظهارنظرها، استقلال کشور و آزادی مردم و تامین مصالح آنها را مدنظر داشته باشید.
از این رو ما از شما درخواست داریم به شکواییه زیر توجه نموده و بر پایه سوگندی که
خورده اید به وظیفه قانونی و نظارتی تان در دفاع از حقوق روزنامه نگاران و انجمن
صنفی شان عمل نمایید. بر پایه اصل بیست و ششم قانون اساسی «احزاب، جمعیت ها، انجمن
های سیاسی و صنفی و انجمن های اسلامی یا اقلیت های دینی شناخته شده آزادند، مشروط
به اینکه اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را
نقض نکنند، هیچ کس را نمی توان از شرکت در آنها منع یا به شرکت در یکی از آنها
مجبور ساخت.»
دقیقاîً بر پایه
این اصل و مقررات کشوری «انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران» در مهرماه سال 76 تاسیس
و در وزارت کار به ثبت رسید و در طول یازده سال عمر خود کوچک ترین تخطی از مفاد این
اصل نداشته است به گونه یی که در طی زمان با ارائه خدمات صنفی و جلب اعتماد اعضای
صنف به طور داوطلبانه تعداد اعضای ثبت نام شده در این نهاد بالغ بر چهار هزار نفر
شده است. انجمن به عنوان یک نهاد واسط همواره تلاش کرده است نهایت تعامل و همکاری
را با دو وزارتخانه مرتبط با فعالیت های کارگری و روزنامه نگاری یعنی وزارت کار و
امور اجتماعی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داشته باشد اما متاسفانه از بدو روی
کار آمدن دولت نهم مسوولان مربوطه کاملاً دست رد بر تلاش های ما نهادند و به صورت
های مختلف در جهت تضعیف انجمن کوشیدند. در این مدت به رغم بودجه یی که برای کمک به
نهادهای صنفی تصویب شده است از پرداخت یارانه های قانونی، مطلقاً استنکاف کرده و
انجمن را به تمامی از این حق قانونی محروم کردند. به علاوه از هرگونه مانع تراشی و
بهانه گیری برای ممانعت از فعالیت های صنفی ما کوتاهی نکردند. نهایت اینکه اخیراً
مسوول اداره کل سازمان های کارگری و کارفرمایی وزارت کار و امور اجتماعی با ارسال
نامه یی انجمن را «واجد شرایط انحلال» اعلام کرده است تا بدین وسیله مقدمات انحلال
این نهاد صنفی فعال کارگری با چهار هزار عضو را فراهم آورد. هرچند محتوای این نامه
به لحاظ حقوقی فاقد وجاهت قانونی است و بر پایه اصل بیست وششم و قانون کار و آیین
نامه های مربوطه این حق اعضای صنف است که در مورد تشکیل، ادامه کار یا انحلال نهاد
صنفی شان تصمیم بگیرند زیرا یک انجمن ثبت شده در حال فعالیت را جز با حکم مرجع قضایی
صالح نمی توان منحل اعلام کرد. اما آنچه توجه نمایندگان ملت و جنابعالی را می
طلبد، این است که چرا وزارتخانه یی که باید مجری قانون و موید و پشتیبان کننده از
فعالیت های صنفی باشد با سوءاستفاده از موقعیت سازمانی در سر راه فعالیت یک نهاد
صنفی سنگ می نهد و در پی انحلال آن بر می آید؟ اوج رفتار خلاف قانون وزارت کار
آنجاست که بر طبق مقررات موجود، هر صنف می تواند فقط یک انجمن صنفی داشته باشد و
«انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران» نیز قانوناً به فعالیت مشغول است اما مسوولان این
وزارتخانه همزمان آمادگی خود را برای تاسیس یک انجمن جدید اعلام می دارند؟ آیا این
نوع موضع گیری جانبدارانه توسط یک وزارتخانه با موازین قانونی و حقوق شهروندی و به
ویژه اصل بیست و ششم قانون اساسی هیچ گونه تناسبی دارد؟ روزنامه نگاران چشمان تیزبین
جامعه و دیده بانان عرصه عمومی اند و طبعاً «انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران»، که
تنها تشکل صنفی روزنامه نگاران ایران و بزرگ ترین تشکل روزنامه نگاری تاریخ
مطبوعات ایران است، به پشتوانه و حمایت روزنامه نگاران شریف ایران، در طول بیش از یک
دهه فعالیت خود تلاش فراوان برای پیشبرد حقوق صنفی این قشر زحمتکش به عمل آورده
است. حال فارغ از مباحث حقوقی و بهانه گیری های بلاوجه مسوول اداره کل سازمان های
کارگری و کارفرمایی در مورد برگزاری مجمع عمومی نوبت سوم و انتخابات هیات مدیره و
بازرسان و به رغم درخواست های مکرر ما از همین مسوول برای برگزاری مجدد مجمع عمومی
و تجدید انتخابات هیات مدیره و بازرسان، خواست ما این است که اگر مسوولان مربوط به
هر دلیلی موافق ادامه کار انجمن نیستند، اجازه بدهند که با برگزاری مجمع عمومی از
اعضا در این باره از اعضا پرسش شود و هرگونه رای و نظری که اعضا ابراز داشتند مبنای
تصمیم گیری برای آینده انجمن گردد.هیات مدیره «انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران»
از جنابعالی انتظار دارد بر پایه سوگندی که یاد کرده اید، عمل نموده و در دفاع از
حقوق یک نهاد صنفی به عنوان یکی از مهم ترین ارکان حقوق اساسی ملت اقدامات مقتضی
را مبذول دارید. ما آمادگی خود را جهت هرگونه تعامل و همکاری با جنابعالی و
مسوولان مربوطه جهت پیگیری موضوع اعلام می داریم و از آنجا که رای و نظر اعضا را
در مجمع عمومی فصل الخطاب در مورد ادامه کار یا انحلال انجمن می دانیم، از شما می
خواهیم که به عنوان ناظر (یا هر فردی که مناسب می دانید) در برگزاری مجمع عمومی
انجمن در تاریخ 17/5/87 (روز خبرنگار) ما را همراهی نمایید تا دریابید که جریان
کار و فعالیت و حیات انجمن جز با رای و نظر اعضا نبوده و نیست.